karanlikdus

 İç-li geçmiş zaman

...Gözbebeklerim hayırlı evlatlarımdır,
Büyümeyen...





Düşetlerini küfürler kemiriyorken,
Tokat gibi bir sessizlik haykırdı
Noktalamasız,vurgusuz sitemler sustu ciğerlerini şişirerek


Kalanları gıcırtılı bir eskitme dolabın içine fırlattı
Açsa üstüne devriliverecek,geçmiş
İçi geçmiş...
Yarınları çoktan bitmişti.

Güya;
Yeni dünler doğuracak ilk şafakta.


Dağların tepelerine göz yanılsamaları çizerdi
Uyuyor sanırken annesi.
Pencereler masallarından yorgun düşmüş
Ufuk ufuk açılıverirlerdi
Uçuk ufuk,ufuk saçık..


Ay yatağına uzandı bir gece,
Uyuyakalmasına şaşırmış.
Rüyalarını parlatmaya yetmedi...

Dağ tepelerinde yalın bir gece manzarası
Ne bir hayal,ne bir masal...
Yarınları olmadan yaşayabilmişti onca sene,
Fakat dünleri,
Dinsiz vicdansız dünleri terkettiğinde onu,
Tüm doğumlar yerini ölüme bırakmıştı


Toprağın rahmine kıvrıldı

İçi geçmiş...


Bak!Gökyüzü kayıyor...
Tuttuğum tek dilek;
O yıldızın kayması...